நினைவும், நினைவு சார்ந்த பகுதியும்- காதல்

  யுவர் கோட்(Your Quote) பக்கத்தில் பதிந்தவை!

காணாமல் போன கவிதைகள்!

 கறுப்புநிறத்து
இதயவடிவ பலூன் ஒன்றை
மணிக்கட்டில் கட்டியபடி
சென்று கொண்டிருந்தவனுக்கு  அதிகபட்சம் பதினாறு வயதிருக்கும்

முகமற்ற குரல்கள்

காலத்தின் சன்னல் இருக்கையில்
அமர்ந்திருக்கிறது தேவதை

அதன் முகத்தருகே நீட்டப்பட்ட கைக்குட்டையால்
இடம்பிடித்து வைக்க

முண்டியடித்து
இருக்கைநாடி
மூச்சு சீரான பின்
பேசத்தொடங்கியது
சாத்தான்

கை கழுவுங்க

கொஞ்சம் தண்ணீர்
இருபத்தியிரண்டு நொடிகள்
சிறு சோப்புக்கட்டி போதும்
அவர் கைகழுவி விட்டார்
நீங்களும் கைகழுவுங்கள்

தட்றா கைய!!

கவனம் கவர்வதற்காக
கைதட்டுகின்றனவாம்
சில வகை குரங்குகள்
என்கிறது அறிவியல்

செல்லமே!!

சுழற்றி விழிக்கும் அதன் அழகில் மயங்கி
செல்லம் கொஞ்சுகிறாய் நீ
அதுவோ உன் செம்மைபூசிய கன்னங்களையே பருகிக் கொண்டிருக்கிறது!!

என் 64 மெய்நிகர் விழுப்புண்கள்!!

விருப்பக்குறிகள் என் வெற்றிப்புள்ளிகள்
வெறுப்புக்குறிகள் என் விழுப்புண்கள்
பகிர்தல்  நிலைதகவல்களோடு
முடிந்து போகின்றன- என்னளவில்

கமலும், கலாமும் பின்னே நானும்.

                          திரும்பிய பக்கம் எல்லாம் கலாம்!!! இத்தனை அபிமானிகள் எத்தனை நாளாய் எங்கிருந்தார்களோ!!!!! டாக்டர் அப்துல் கலாமுக்கு இரங்கல் தெரிவிக்கும் விதமாக பிரபலங்கள் அனைவரும் ட்விட் முதல் கவிதை வரை  பலவிதமாக தங்கள் கருத்தை பதிவு செய்திருக்கிறார்கள்.

அமுதுக்கு செம்மொழி என்று பேர்!

குத்தகைக்கு எடுத்தாளா-இல்லை

கொள்முதல் விலைக்கே
வாங்கினாளா தெரியவில்லை
பால்குளத்தில் நீந்த விட்டிருக்கிறாள்
விழிமீன்கள் இரண்டையும்!

பெண்மையை நான் மதிக்கிறேன்.

       

           இந்தியாவின் மகள் என்கிற டாக்குமெண்டரி, பெண்கள் தெய்வம், நதிகள்,பூமி எல்லாமே பெண் தெய்வம் தான் என இதுவரை நம் நாட்டில் பலர் அணிந்தது வரும் மூகமூடியை கிழித்தெறிந்து கொண்டிருக்கும் இவ்வேளையில், இந்தியால எல்லா ஆண்களும்  அப்படித்தானா என்கிற எண்ணம் உலக அளவில் தோன்றத்தானே செய்யும். இப்படியான ஒரு சூழலில் எனது அன்பு அண்ணன் நிலவன் அவர்கள் தொடங்கி வைத்திருக்கும் இந்த தொடர்பதிவு மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக தெரிகிறது. இந்த மகளிர் தின ஜோதியை ஏந்தி இந்த பதிவை அவருக்கே சமர்ப்பிக்கிறேன்.

அப்பிக்கிடக்கும் வர்க்க வாசனை

டகரப்பாதையில் சிப்பாய் தாண்டி
ராணியின் தலைவாங்கி
கனைப்பொலிஅடங்குகையில்
காணநேர்கிறது வெள்ளை ராஜா
சிறைபட்டு விட்டதை

முருங்கை பூத்திருக்கு:)

கரும்பச்சைக் கூடாக  கண்பறித்த தும்பி  
கவனிக்கச் செய்தபின் தான்பார்த்தேன்-கொத்தாய் 
மலர்ந்திருக்கும் இம்முருங்கை காய்காய்க்க   சுற்றம் 
மகரந்தச் சூழ்த்தரிக்கும் நட்பு!!

தோழியின் விடைபெறல்!

கையசைத்து நீ விடைபெறுகையில்
கடந்து சென்ற பட்டாம்பூச்சியால்
கவிதையாகிறது அந்த நொடி!!

தோழி கிரேஸ் கொடுத்த நினைவுப்பரிசு!

அந்த கண்ணாடிப்பேழையை
திறக்கும்போதெல்லாம் கமழ்கிறது
உன் நட்பின் மணம்!!

நிறையத்துடிக்கும் தேநீர் கோப்பை!

விரலிடுக்கில் வழிந்துவிடப்போகும்
கடைசித்துளியை பத்திரப்படுத்தும்
எத்தெனங்களோடு சொன்னாய்
கீப்-இன்-டச்!!

வெற்றுத்தாள் புன்னகை

உனக்கான கவிதைகளில்

ஒரு பந்தயக்குதிரையாகவும்

உன்னோடான தருணங்களில்

நொண்டிக்குதிரையாகவும் என் சொற்கள்

சிதைக்கப்ப(ட்)ட முடியாதவளின் சின்ன அறிவுரை!!

 *எனது வலி உனது வலி அல்ல என்பதை
உனது செய்கையால் காட்டியபின்
உன்னை நிராகரித்த என் முடிவு சரிதான் என
அழுத்தமாய் நிறுவியதற்கு நன்றி!

குறும்பா _3

யாரோ போல தான் நீயும் -என
நான் கருதும் நாளில்- புத்தனுக்கு
புதிய போட்டியாக  இருப்பேன் நான்

பிள்ளைக்கதைகளும், பெருவணிகமும்!!

                                                                                                                                                                                                  





சின்ட்ரெல்லாவை நினைவுபடுத்தும்
இளம்சிவப்பு சோயாக்கள்
நார்ச்சத்து மிகுந்ததென நம்பவைப்பேன் என்னையே !!

உனக்கும் மழை என்று பேர்!

உன் மச்சமாக முடியாததால்
தன் எச்ச நொடிகளை புனிதமாக்க
உன் இதழோரம் சிந்திமடிகிறது - மழைத்துளி!!